۱- مدتها بود که تصميم گرفته بودم که در اين فضای آلوده مطلبی ننويسم، اين فضا به قدری آلوده شده که بوی تعفن اش دارد کم کم همه را خفه می کند. البته اين روزهای بحرانی یک مزیت بسیار بزرگ داشته و آن هم شناخته شدن چهره واقعی افراد و گروههای مختلف بوده است.
۲- طرفداران معين و عموما جبهه مشارکتی هنوز از تحريمی ها کينه دارند و مثل اينکه سياست حزبی شان هم اين است که هر از چند گاهي به تحريمی ها حمله کنند. در طول يکسال گذشته و از فردای پيروزی احمدي نژاد در انتخابات تا توانسته اند به تحريمی ها تاخته اند و انواع تهمتها و ناسزاها را نثار آنان کرده اند. گويی که در ۸ سال گذشته علی افشاری ها رييس جمهور ايران بوده و عامل شکست آنان در انتخابات بوده اند.
۲- خوشحالم از اينکه شخصی چون احمدی نژاد رييس جمهور ايران شده است و کانديدای مورد نظر آقايان نتوانست در جلب آرای مردم موفق باشد. از مجموع واکنشهای يکسال اخير آقايان و همچنين خبرهايی که اخيرا منتشر شده به راحتی می توان به اين نتيجه رسيد که اينها نه درد دموکراسی دارند نه درد وطن، نه درد دين دارند و نه درد مردم. چه چيزی بالاتر و محترم تر از حريم خصوصی و آبروی افراد که برای رسيدن به مقاصد خود توسط آقايان زير پا گذاشته می شود. رسوبات ذهنی دهه ۶۰ آقايان به سطح آمده و متاسفانه به ذهن جوانترهايشان هم منتقل شده است. تنها يک اصل برايشان مانده و آن هم اينکه تنها آنها هستند که درست می گويند و تنها راه نجات ايران راه پيشنهادی آنهاست و کسانی که با آنها نيستند بايستی به طريقی از ميدان بدر شوند آن هم به بدترين طريق ممکن: ترور شخصيتی.
۳- يک سال پس از انتخابات می توان بيشتر و بيشتر به درستی منطق کسانی که انتخابات را تحريم کرده بودند پی برد. چرا که دموکراسی با حرف زدن محقق نمی شود و کسی که دم از دموکراسی می زند لزوما آدم دموکراتی نيست. دموکراسي، احترام به حقوق اوليه انسانها و برابری انسانها تنها با حرف زدن و نوشتن محقق نمی شود. ميزان پايداری افراد به اين مفاهيم هم فقط و فقط با عملکرد آنها ثابت می شود و متاسفانه بسياری از اصلاح طلبان حکومتی در اين مورد نمره قبولی نگرفته اند.
۴- علی افشاری خود به نوشته مشمئزکننده (کلمه اشمئزاز در اين مورد کاملا کاربرد دارد، قابل توجه آقای شيرزاد) الپر به تفصيل جواب داده است. فقط اين مورد را من اضافه کنم که خائنان به وطن کسانی هستند که با راهنمای گردش به چپ به راست می پيچند و از مفاهيم مدرنی چون دموکراسی و حقوق بشر فقط و فقط برای فريب مردم استفاده می کنند همچنان که طرف مقابلشان از دين. خائنان به وطن کسانی هستند که در يکی از حساس ترين و بحرانی ترين برهه های تمام دوران اين سرزمين به جای دفاع از کيان میهن و حقوق و آبروی ملت به فکر امتياز گرفتن از رقيب افتاده اند. البته مردم ثابت کرده اند که هميشه جلوتر و عاقل تر از آقايان هستند.